ش | ی | د | س | چ | پ | ج |
1 | 2 | |||||
3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 |
10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 |
17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 |
24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 |
همه ی ما آدما تو زندگیمون یک
"هیچ" داریم...
"هیچی" که از همه پنهونش میکنیم ؛
بخصوص تو اون موقع هایی که تویِ جمع نشستیم و تنهایِ تنها به نظر میرسیم ،
یهو یادش میفتیم و بغض میکنیم ...
میپرسن "چیزی شده؟ "
یه لبخند مصنوعی تحویلشون میدیم و میگیم : "هیچی "؛
مجبوریم هرجوری شده بغضمونو قورت بدیم و نمایش آدم های خوشحالو بازی کنیم ...
همه ی ما آدم ها یک "هیچ"داریم !
" هیچی" به وسعت قلب های دلتنگمون...
همون "هیچی" که باعث میشه
موقع دلتنگی بغض کنیم،
شایدم به یاد خاطره های خوب ،
باعث لبخندهای گاه و بی گاهِمون میشه...
و "تو" همان
"هیچ" زندگیِ منی ...
#شبنم_ساجدی
بهشت مدرن
از لحظه ای که آدم و حوا از بهشت رانده شدند دارای اندیشه شدند و اندیشه ذاتاً همان مدرن شدن وجود بشر است و تلاش برای " مد " نمودن و فرم بخشیدن به امیال و آرمانهای وجودی خود در بهشت از دست رفته. تلاش برای بازسازی بهشت. بازسازی، نوگرائی، تجدید و تجدد، معنای ذاتی دیگری از شناخت مدرن و مدرنیته می باشد که بدین لحاظ مفهوم اسطوره ای و مذهبی اش ملموس تر می گردد. و این همان به یاد آوردن بهشت و احساسات و ایده های بهشتی است که منشأ ذاتی مدرنیته می باشد بعنوان شناخت. مدرن یعنی جدید و مدرن سازی یعنی تجدید و احیا نمودن و تجدد. نجدید چه چیزی؟ تجدید یک چیز قدیم. آن قدیم همان بهشت از دست رفته است که بتدریج به یاد می آید. این یاد منشأ ذاتی شناخت مدرن است. و بهمین دلیل تمدن مدرن به مثابه بهشت نوسازی شده است : بهشت نقد! بهشتی که نه به دست خدا بلکه بدست فرزندان آدم و حوا پدید آمده است ولی به جهنم می ماند! بهشت مدرن.
استاد علی اکبر خانجانی
کتاب شناخت شناسی ص ۱۰۵